என் கேம்லின் பேனா

 

 

 என் கேம்லின் பேனா

பத்து வயதில் ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் வரை பென்சில்தான் என் தேர்வுக்காக எழுதும் கருவி. மூன்றாவது வரை சிலேட்டில்தான் பரிட்சை. அதிலும் சிலேட்டின் ஒரு மூலை உடைந்து போய் சிலேட்டுச் சட்டத்தைப் பிடித்துத் தூக்கி வந்து தேர்வு எழுதியது உண்டு. சிலர் கல் சிலேட்டில், சிலர் தகர சிலேட்டில் எழுதுவார்கள். பள்ளிசெல்லும் முதல் நாள் கோவையிலை அடுப்புக்கரி சேர்த்துத் தேய்த்து சிலேட்டை புதுசாக்கி, கலர் குச்சி-அதான் பலபம், கல் குச்சி, மாவு குச்சிகளில் வசதிக்கு ஏற்ப வாங்கி எழுதியது உண்டு.

 

ஐந்தாம் வகுப்பு முடியும் போது அடுத்து ஹைஸ்கூல் என்ற உயரத்திற்கு ஏற்ப மனசு தயாராகும். முன்னோட்டமாக அண்ணன் அக்காள்களின் பேனாவை யாரும் பார்க்காமல் எடுத்து பேப்பரில் பிள்ளையார் சுழி போட்டு பார்ப்போம். திரும்பி வைக்கும்போது பேனாவை சரியாக மூடாமல் வைத்து அதில் இங்க் காய்ந்ததை வைத்து அக்காள் தலையில் ஒரு நறுக் குட்டு தரும். 

ஆறாம் வகுப்பில் பேனா வாங்கனும் என்றால் எந்த கம்பெனி பேனா என்று அப்பாவிடம் சொல்லனும். கூட்டாளிகளில் மலேசிய சம்பாத்திய வீட்டுப் பிள்ளைகள் ஹீரோபேனா வைத்திருப்பார்கள். செல்வாக்கான குடும்பப் பிள்ளைகள் வெஸ்டர்ன் கம்பெனி பேனா வைத்திருப்பார்கள். எங்கள் பட்ஜெட்டுக்கு அசோகா பேனா வில்லியம்ஸ் பேனாதான். அன்றைய மார்க்கெட்டில் அசோகா ஒரு ரூபாய், வில்லியம்ஸ் எழுபத்தைந்து காசு. வாங்கி இரண்டு மாதங்களில் மரை லூசாகிவிடும். பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து மதிய சாப்பாட்டுக்கு வீட்டிற்கு வந்தால் கை விரல்களில் பேனாவில் பாதி இங்க் ஒழுகி நனைத்திருக்கும். பசியோடு கையில் சுண்ணாம்பு தைத்து கழுவ வேண்டி வரும். பேனாவோடு ஒரு போராட்டம் தொடர்ந்து விடும். மரை லூசானால் நூல் சுற்றி திருகனும் மீறி ஒழுகினால் சுண்ணாம்பு தடவனும் அல்லது சவுக்காரத்தை அப்பனும். அடிக்கடி கீழே விழுந்தால் முனை மழுங்கிவிடும் டெஸ்கில் வைத்து அமுக்கி நிமிர்த்தனும். இங்க் காய்ந்துவிட்டாலோ தீர்ந்துவிட்டலோ  உதறோ உதறு என்று உதறி படிக்கிற இடங்களெல்லாம் இங்க் புள்ளிகள் காணப்படும்.

 

பள்ளிக்கூடத்திற்கு எதிரில் உள்ள கடைகளில் ஐந்து காசுக்கு இங்க் நிரப்பித்தருவார்கள். எங்கள் காலத்தில் இல்லாத நேரத்தில் இங்க் கடன் வாங்கும் முறை உண்டு. எழுதிக் கொண்டிருக்கும்போதே கல்யாண வீட்டில் கரன்டு போன மாதிரி சில நேரம் திடீரென்று இங்க் நின்றுவிடும். வகுப்பில் நல்ல இங்க் கொடையாளி பெரும்பாலும் படிப்பில் சுமாரான நண்பர்கள்தான். கேட்டதும்   பேனாவைக் கழற்றி என் பேனாவில் நிரப்புவார்கள்.

 

கொடுத்த காசுக்கு மேல் உழைக்கத் தெரியாத பேனாக்கள் செய்யும் வேலையால் சட்டைப் பையில் ஒரு கசிவு, மேல் சட்டை கீழ் முனையில் கசிந்த பேனாவைத் துடைத்த காயங்கள் இருக்கும். துணிதுவைக்கும் அம்மாவின் திட்டுவிழும்.

 

 ஒரு நல்ல பேனா கேட்டு வாங்குவதற்கு நான் கல்லூரிக்குள் நுழைந்த போதுதான் சாத்தியப்பட்டது. அதற்கு இங்க் பாட்டில். ஃபில்லர் வாங்குவது ஒரு வேலையாகிவிடும். அடுத்த கதை வீட்டில் கருப்பு இங்க் வாங்கித்தர மாட்டார்கள். அது தி.க.  என்று நினைத்தார்களோ அமங்கலமாக நினைத்தார்களோ தெரியாது. இங்க் பாட்டில் வாங்கப் போனால் ப்ரில் ராயல் ப்ளூ என்று கேட்டு வாங்கிவா என்று அழுத்திச் சொல்லுவார்கள். இங்க் பவுன்மாதிரி மவுசுபெற்றிருந்தது. முன்பெல்லாம் சில்லறையில் கடைகளில் அவுன்ஸ் கணக்கில் மருந்து கடை மாதிரி அளந்துதான் இங்க் கொடுப்பார்கள். ஒரு பாட்டில் வாங்குவது குடும்பங்களில் பொருளதாரம் கட்டுப்படியாகாது. அப்போதுதான் அமுக்கு பேனா என்று அழைக்கப்படும் பால்பாய்ன்ட் பேனாக்கள் பிரபலமாகத் தொடங்கின. அது காசு கூட இருந்ததால் வாங்கிவிட முடியாது. என்ன இளங்கலை இலக்கியப் பாடம் வரையில் ஏதோ பொறுப்புக்கு பேனா பயன்படுத்தினாலும் முதுகலையில்தான் அதிகமாக எழுத வேண்டியிருந்தது. அசைமென்ட், டெஸ்ட், பெரிய பரிட்சைகள் எழுதுவது மிக அதிகமாக இருந்தது. இப்போது பேனா பற்றிய தெளிவான முடிவுக்கு வர வேண்டியிருந்தது. 

இதுவரை நான் பயன்படுத்தி வந்த பேனாக்களில் புதிய பெயரில் என்னை கவர்ந்தது கேம்லின் பேனா. அடர் நீலம், அடர் பச்சை, அல்லது கருப்பு நிறங்களில் மற்றும் இங்க் இருப்பைக் கவனிக்க ஒரு கண்ணாடி பகுதி இருக்கும். மெதுவாக கருப்பு நிறத்தில் இங்க் நிரப்பி எழுதும் ஆசையில் தொடங்கியது கேம்லின் பயன்பாடு. கேம்லின் பேனா என் மேல்சட்டை இடது பாக்கெட் அருகில் 1972இல் தொடங்கி 1994 வரை இதயத்தின் ஓசையைக் கேட்டபடி மேல்சட்டை பாக்கெட்டில் என் கூட இருந்தது. சிங்கப்பூர் பணிக்காக புறப்பட்ட அன்று கைவிடப்பட்ட குழந்தை போலாகி வீட்டில் கிடந்தது.

 

 கேம்லின் என் எழுத்து வேகத்தில் நிதானத்தில் என் மனமறிந்து உதவிய பேனா. முதுகலைத் தேர்வுகளில் கையெழுத்து நிதானத்தை ஆசிரியர்கள் மெச்சும்போது ஆசையோடு என் இதயப்பக்கத்து பேனாவைச் தொட்டு நன்றி சொல்லுவேன். நாற்பது முதல் ஐம்பது பக்கங்கள் மூன்று மணி நேரத்தில் முடிப்பேன். அதுவும் பக்கம் பத்து வரியல்ல இடம் விடாத அளவில் எழுதியிருப்பேன். ஒரு ஆழ்நிலை தியான அனுபவத்தை எழுதி முடித்ததும் அடைவேன்.

 

 நண்பர்கள் வட்டம் அதிகம் என் கடிதங்களால் பிரியமடைந்ததில் கேம்லின் பேனாவின் பங்கும் உண்டு. அது ஒரு பேனா மட்டுமல்ல கவிஞர்கள் தன் ஆறாவது விரல் என்பார்களே அது மாதிரி!

 

 தேர்வுக்கு முதல் நாளே லேசான சுடுதண்ணீரில் பேனா நிப்பு, நிப்பு கட்டை, பிடிக்கிற பகுதி, டேங்க், மூடி எல்லாவற்றையும் கொஞ்சம் நேரம் போட்டு கழுவி துடைத்து இங்க் நிரப்புவேன். இருசக்கர வாகனம் புதுசாக வாங்கினவர்கள் செய்யும் பராமரிப்பு போல அந்த வேலை இருக்கும். பேனாவை கழுவி பொருத்தி கையில் பிடித்து இங்க் ஃபில்லரை நிரப்பிய நினைவுகள் என் குழந்தைகளுக்கு சொட்டு மருந்து ஊட்டியபோதும் முகம் காட்டும் ஓர் உணர்ச்சி வரும்.

 

 விடுமுறை நாட்களில் மேசையில் பேனா, நோட்டுப் புத்தகம், அருகில் ஒரு ப்ரில் இங்க் பாட்டில் அதன் அருகில் என் கேம்லின் பேனாவும் இருப்பதை அப்படியே கண்ணால் ஒரு க்ளிக் செய்து மகிழ்வேன். ஏதோ என் ரத்த உறவு போல அது எனக்குப் படும். இங்க் நிரம்பிய பேனாவும் பாட்டிலும்  சேர்ந்திருப்பதைப் பார்த்தால் அம்மா செலவுக்கு அப்பா பணம் கொடுத்து நிற்கும்  அழகு இருக்கும். கேம்லின்பேனாவும் இங்க் பாட்டிலும் ஒன்றில்லாமல் ஒன்றில்லை. 

கேம்லின் பேனா எழுத்து பழக்கம் என்னைவிட்டு நின்று போய் முப்பத்தி மூன்று ஆண்டுகள் முடிந்து போய்விட்டன. சிங்கையில் பணி நிறைவு பெற்றுத் திரும்பும்போது நண்பர்கள் நினைவாக சில பேனாக்களில் என் பெயர் பொறித்து கொடுத்தார்கள். கூடவே ஹீரோ, பார்கர் பேனாக்களும் வந்தன.. எல்லாம் அடைப்பட்டு ஒரு பெட்டியில் இருட்டில்ல் கிடக்கின்றன. கேம்லின் மட்டும் பிள்ளைப்பருவக் காதலி வாழ்க்கை முழுக்க  நினைவில் இருப்பது போல இருக்கிறது. என் பார்வையிலேயே அது இருக்க வேண்டும். பாட்டிலையும் பேனாவையும் பிரித்து விடாதீர்கள் என்று வீட்டில் சொல்லிக்கொண்டே இருப்பேன். குழந்தைகள் அருகில் சென்று விளையாட விடாதீர்கள் என்று எச்சரிப்பேன். அவர்களுக்கு அந்த பாட்டிலும் புரியாது பேனாவும் புரியாது. ஒருமுறை வகுப்பறை டெஸ்கில் மறந்து வைத்துவந்துவிட்டேன். வார விடுமுறை முடிந்து போய்ப் பார்த்தபோது எனக்காக பத்திரமாக இருந்தது மறக்க முடியாதது.காலப் பெரும் எல்லையில் மிக தொலைவில் வந்து நின்றாலும் என் கையில் மூன்று விரல்களில் கதகதப்பில் இருந்த அந்த உறவுச் சின்னத்தை தொடர்ந்து பிடித்துக்கொண்டிருக்கமுடியாமல் கைநழுவிய சோகம் அப்படியே தொடர்கிறது.

 ஒவ்வொருத்தராகப் பழகிவிட்டுப் போனாலும் பழக்கம் விட்டுப்போனாலும் என் கேம்லின் பேனாவின் உறவுபோல் தொடருமா?

 -ப.திருநாவுக்கரசு